art. 96
Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe.
Dz.U. 1936 nr 37 poz. 282
Treść przepisu
Art. 96.
Ten, komu weksel zaginął, może żądać od sądu rejonowego miejsca płatności wekslu uznania
go za umorzony.
We wniosku należy podać istotną treść wekslu oraz uprawdopodobnić jego utratę, jak
również interes prawny, który uzasadnia żądanie umorzenia.
Sąd przez ogłoszenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym wezwie posiadacza zaginionego
wekslu do zgłoszenia się w ciągu sześćdziesięciu dni i do okazania wekslu sądowi.
Termin ten biegnie od dnia płatności wekslu, a gdyby wniosek zgłoszono po terminie
płatności lub gdyby termin płatności wekslu nie był oznaczony - od dnia ogłoszenia.
Końcowy dzień terminu powinien być oznaczony w ogłoszeniu według daty kalendarza.
Jeżeli w ciągu terminu, oznaczonego w wezwaniu, nikt nie zgłosi się z wekslem, sąd
wyda orzeczenie, uznające weksel za umorzony.
Jeżeli natomiast posiadacz wekslu zgłosi się przed wydaniem orzeczenia, sąd umorzy
dalsze postępowanie po przesłuchaniu interesowanych i po okazaniu wekslu żądającemu
umorzenia.
Zarówno o wszczęciu postępowania, jako też o jego wyniku sąd zawiadomi trasata i wszystkich
dłużników wekslowych, wskazanych przez żądającego umorzenia wekslu.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy