art. 67
Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo czekowe.
Treść przepisu
Art. 67.
Prawo miejsca płatności czeku określa:
1)
czy czek może być płatny tylko za okazaniem, czy też może być płatny w pewien czas
po okazaniu oraz jakie są skutki umieszczenia w czeku późniejszej daty wystawienia;
2)
termin do przedstawienia;
3)
czy czek może być przyjęty, certyfikowany, potwierdzony lub wizowany oraz jakie są
skutki tych oświadczeń;
4)
czy posiadacz może żądać zapłaty częściowej oraz czy jest zobowiązany do jej przyjęcia;
5)
czy czek może być zakreślony albo zaopatrzony zastrzeżeniem „przelać na rachunek”
lub innem równoznacznem oraz jakie są skutki tych oświadczeń;
6)
czy posiadacz ma szczególne prawa do pokrycia oraz jaki jest ich charakter;
7)
czy wystawca może czek odwołać lub sprzeciwić się jego zapłacie;
8)
jakie środki należy przedsięwziąć w razie zaginięcia lub kradzieży czeku;
9)
czy protest lub równoznaczne stwierdzenie jest potrzebne do zachowania prawa zwrotnego
poszukiwania przeciw indosantom, wystawcy oraz innym zobowiązanym.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy