art. 67

Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo czekowe.

Treść przepisu

Art. 67. Prawo miejsca płatności czeku określa: 1) czy czek może być płatny tylko za okazaniem, czy też może być płatny w pewien czas po okazaniu oraz jakie są skutki umieszczenia w czeku późniejszej daty wystawienia; 2) termin do przedstawienia; 3) czy czek może być przyjęty, certyfikowany, potwierdzony lub wizowany oraz jakie są skutki tych oświadczeń; 4) czy posiadacz może żądać zapłaty częściowej oraz czy jest zobowiązany do jej przyjęcia; 5) czy czek może być zakreślony albo zaopatrzony zastrzeżeniem „przelać na rachunek” lub innem równoznacznem oraz jakie są skutki tych oświadczeń; 6) czy posiadacz ma szczególne prawa do pokrycia oraz jaki jest ich charakter; 7) czy wystawca może czek odwołać lub sprzeciwić się jego zapłacie; 8) jakie środki należy przedsięwziąć w razie zaginięcia lub kradzieży czeku; 9) czy protest lub równoznaczne stwierdzenie jest potrzebne do zachowania prawa zwrotnego poszukiwania przeciw indosantom, wystawcy oraz innym zobowiązanym.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy