art. 2b
Ustawa z dnia 20 lipca 1950 r. o zawodzie felczera.
Dz.U. 1950 nr 36 poz. 336
Treść przepisu
Art. 2b.
1.
Jeżeli zaistnieją przesłanki uzasadniające podejrzenie niedostatecznego przygotowania
zawodowego felczera, Naczelna Rada Lekarska powołuje komisję złożoną z lekarzy o odpowiednich
kwalifikacjach zawodowych, która wydaje opinię o przygotowaniu zawodowym felczera.
Felczer ma obowiązek stawienia się przed komisją.
2.
O powołaniu komisji Naczelna Rada Lekarska powiadamia niezwłocznie felczera, którego
postępowanie dotyczy. Termin stawienia się felczera przed komisją powinien być tak
wyznaczony, aby między doręczeniem felczerowi zawiadomienia a dniem stawienia się
przed komisją upłynęło co najmniej 14 dni.
3.
Naczelna Rada Lekarska, na podstawie opinii komisji, o której mowa w ust. 1, może
zobowiązać felczera do odbycia przeszkolenia uzupełniającego organizowanego i przeprowadzanego
przez okręgową radę lekarską właściwą dla miejsca zamieszkania felczera oraz zawiesić
prawo wykonywania zawodu do czasu ukończenia przeszkolenia uzupełniającego, zwanego
dalej „przeszkoleniem”.
4.
Okręgowa rada lekarska ustala program, miejsce oraz sposób przeszkolenia.
5.
Przeszkolenie trwa nie dłużej niż 1 rok i obejmuje zajęcia teoretyczne i praktyczne.
Koszt przeszkolenia teoretycznego ponosi felczer, a wpływy z tego tytułu stanowią
przychód okręgowej rady lekarskiej. Wysokość opłaty za przeszkolenie teoretyczne nie
może przewyższać planowanych kosztów związanych z jego przeprowadzeniem.
6.
Warunki odbywania przeszkolenia praktycznego określa umowa o prowadzenie przeszkolenia
praktycznego, zawarta między felczerem a podmiotem realizującym to przeszkolenie.
7.
W razie nieusprawiedliwionego niestawienia się felczera przed komisją, o której mowa
w ust. 1, lub uchylania się od uczestnictwa w przeszkoleniu Naczelna Rada Lekarska
zawiesza prawo wykonywania zawodu do czasu ukończenia przeszkolenia.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy