art. 15 ust. 3

Ustawa z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych.

Dz.U. 1959 nr 11 poz. 62
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa warunki i tryby ekshumacji zwłok lub szczątków, wskazując, że wymaga ona zezwolenia inspektora sanitarnego na wniosek, zarządzenia prokuratora/sądu lub decyzji administracyjnej (np. przy wywłaszczeniu terenu). Zawiera również zakaz ekshumacji osób zmarłych na choroby zakaźne w ciągu dwóch lat od zgonu.

Treść przepisu

Art. 15. 1. Ekshumacja zwłok i szczątków może być dokonana: 1) na umotywowaną prośbę osób uprawnionych do pochowania zwłok za zezwoleniem właściwego inspektora sanitarnego1); 2) na zarządzenie prokuratora lub sądu; 3) na podstawie decyzji właściwego inspektora sanitarnego1) w razie zajęcia terenu cmentarza na inny cel. 2. W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 3 zwłoki i szczątki powinny być pochowane na nowo w innym miejscu. W przypadkach wywłaszczenia terenu cmentarnego koszt ekshumacji i przeniesienia ponosi nabywca terenu. 3. Zwłoki osób zmarłych na choroby zakaźne, których wykaz ustala minister właściwy do spraw zdrowia, nie mogą być ekshumowane w przypadkach przewidzianych w ust. 1 pkt 1, przed upływem 2 lat od dnia zgonu.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy