art. 11

Ustawa z dnia 17 lutego 1960 r. o utracie mocy prawnej niektórych ksiąg wieczystych.

Dz.U. 1960 nr 11 poz. 67

Znaczenie przepisu (AI)

Przepis wyłącza moc prawną szeregu starszych aktów normatywnych z lat 20., 30. i 40. XX wieku, które regulowały postępowania scalania gruntów, wymiany gruntów oraz dowodów własności do gruntów scalonych, usuwając tym samym przestarzałe podstawy prawne w tym obszarze.

Treść przepisu

Art. 11. Tracą moc: 1) art. 45, 46 i 47 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów (Dz. U. z 1927 r. poz. 833 z późniejszymi zmianami); 2) art. 16 dekretu z dnia 16 sierpnia 1949 r. o wymianie gruntów (Dz. U. poz. 367); 3) ustawa z dnia 17 marca 1932 r. o postępowaniu uproszczonym przy regulowaniu stanu hipotecznego gruntów w związku ze scaleniem (Dz. U. poz. 392); 4) ustawa z dnia 21 marca 1931 r. o dowodach prawa własności do gruntów scalonych (Dz. U. poz. 340 z późniejszymi zmianami).

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy