art. 7

Ustawa z dnia 17 lutego 1960 r. o utracie mocy prawnej niektórych ksiąg wieczystych.

Dz.U. 1960 nr 11 poz. 67
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa zakres czasowy i podmiotowy stosowania zasad utraty mocy prawnej ksiąg wieczystych (z art. 1-4) w odniesieniu do nieruchomości, wobec których postępowanie scaleniowe lub wymiany gruntów toczyło się w dniu wejścia w życie ustawy lub zostało wcześniej zakończone, a zmiany prawne nie zostały jeszcze wpisane do ksiąg.

Treść przepisu

Art. 7. 1. Przepisy art. 1-4 stosuje się również do ksiąg wieczystych tych nieruchomości, co do których postępowanie scaleniowe lub postępowanie o wymianę gruntów jest w toku w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Przepisy art. 1-4 stosuje się także do ksiąg wieczystych nieruchomości, co do których postępowanie scaleniowe bądź postępowanie o wymianę gruntów zostało przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zakończone, jednak stan prawny powstały w wyniku scalenia lub wymiany gruntów nie został w tych księgach dotychczas ujawniony. 38)Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 17 pkt 2 i 4 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 3.. Jeżeli prawomocna decyzja o zatwierdzeniu projektu scalenia lub o wymianie gruntów nie odpowiada warunkom określonym w art. 4 ust. 3, właściwy starosta wyda dodatkową decyzję ustalające te obciążenia, które zgodnie z powołanym przepisem wymagają ujawnienia w księgach wieczystych.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy