art. 2 ust. 2

Ustawa z dnia 1 grudnia 1961 r. o izbach morskich.

Dz.U. 1961 nr 58 poz. 320
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis wyznacza zakres właściwości izb morskich w postępowaniach wyjaśniających wypadki morskie, określając, że rozpatrują one zdarzenia dotyczące statków polskiej przynależności oraz obcych, jeśli doszło do nich na polskich wodach lub o to wnioskują armator/kapitan.

Treść przepisu

Art. 2. 1. Izby morskie rozpoznają wypadki morskie: 1) statków o polskiej przynależności; 2) statków o obcej przynależności, jeżeli wypadek nastąpił na polskich morskich wodach wewnętrznych lub polskim morzu terytorialnym albo jeżeli z wnioskiem o wszczęcie postępowania wystąpił armator lub kapitan takiego statku. 1a. (uchylony) 2. Sprawy wypadków morskich, w których uczestniczyły jednostki pływające Marynarki Wojennej, Straży Granicznej lub Policji, izby morskie rozpoznają, w odniesieniu do tych jednostek, za zgodą odpowiednio Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych, Komendanta Głównego Straży Granicznej lub Komendanta Głównego Policji.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy