art. 13 ust. 1

Ustawa z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych.

Dz.U. 1963 nr 28 poz. 169

Znaczenie przepisu (AI)

Określa sposób zagospodarowania wspólnot gruntowych w zależności od charakteru użytkowania. Dla gruntów rolniczych stosuje się specyficzną ustawę, natomiast dla gruntów specjalnych (leśnych, wodnych, kopalnych) stosuje się ogólne przepisy lub charakter użytku.

Treść przepisu

Art. 13. 1. Zagospodarowanie wspólnot gruntowych użytkowanych rolniczo oraz nadających się do zagospodarowania rolniczego przeprowadza się w sposób przewidziany w niniejszej ustawie. 2. Zagospodarowanie wspólnot gruntowych stanowiących grunty inne niż określone w ust. 1 (lasy, grunty leśne i nie-użytki przeznaczone do zalesienia oraz obszary wodne i grunty kopalne, jak żwiry, piaski, gliny, torfy) przeprowadza się stoso-wnie do obowiązujących w tym zakresie przepisów, a w braku takich przepisów – zgodnie z charakterem użytku.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy