art. 1051[1]
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje stosowanie kary umownej (grzywny umownej) w postępowaniu zabezpieczającym, gdy dłużnik narusza nakaz sądu. Sąd może zamiast grzywny nakazać zapłatę określonej sumy pieniężnej za naruszenie oraz zagrozić taką karą za kolejne naruszenia, niezależnie od roszczeń odszkodowawczych.Treść przepisu
Art. 1051[1]. § 1. W sytuacji, o której mowa w art. 1051 § 1, sąd, na wniosek wierzyciela, po wysłuchaniu stron i stwierdzeniu, że dłużnik działał wbrew obowiązkowi, może zamiast nałożenia grzywny nakazać dłużnikowi zapłatę na rzecz wierzyciela określonej sumy pieniężnej za dokonane naruszenie oraz zagrozić nakazaniem zapłaty określonej sumy pieniężnej za każde kolejne naruszenie obowiązku, stosownie do jego treści, niezależnie od roszczeń przysługujących wie-rzycielowi na zasadach ogólnych. § 2. Po stwierdzeniu, że dłużnik w dalszym ciągu działał wbrew obowiązkowi, sąd, na wniosek wierzyciela, po wysłu-chaniu stron, nakazuje dłużnikowi zapłatę wierzycielowi sumy pieniężnej. Tak samo sąd postąpi w razie dalszego wniosku wierzyciela. § 3. Przepisy art. 1050[1] § 2 zdanie trzecie i czwarte, art. 1050[1] § 4 oraz art. 1051 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 3 powołań w bazie.
- IPPB3/423-786/14-4/PK1 2014-11-03Interpretacja indywidualna
- IPPB3/423-789/14-4/PK1 2014-11-03Interpretacja indywidualna
- ILPB4/423-370/14-2/MC 2014-10-31Interpretacja indywidualna
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy