art. 1103[1]

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Określa podstawy jurysdykcji polskich sądów w sprawach małżeńskich i majątkowych, w tym orzekaniu o władzy rodzicielskiej nad wspólnymi dziećmi, gdy strony mają powiązania z Polską (zamieszkanie, obywatelstwo).

Treść przepisu

Art. 1103[1]. § 1. Sprawy małżeńskie oraz sprawy dotyczące małżeńskich stosunków majątkowych należą do jurys-dykcji krajowej także wtedy, gdy: 1) oboje małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania lub ostatnie miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli jedno z nich nadal ma miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej, lub 2) małżonek będący powodem ma co najmniej od roku bezpośrednio przed wszczęciem postępowania miejsce zamiesz-kania lub miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej, lub 3) małżonek będący powodem jest obywatelem polskim i ma co najmniej od sześciu miesięcy bezpośrednio przed wszczę-ciem postępowania miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej, lub 4) oboje małżonkowie są obywatelami polskimi. Dziennik Ustaw – 249 – Poz. 468 § 2. Jurysdykcja krajowa jest wyłączna, jeżeli oboje małżonkowie są obywatelami polskimi oraz mają miejsce zamiesz-kania i miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej. § 3. Jurysdykcja krajowa w sprawie małżeńskiej obejmuje także orzekanie o władzy rodzicielskiej nad wspólnymi małoletnimi dziećmi małżonków.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy