art. 1103[7]

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa podstawy jurysdykcji krajowej sądów polskich w sprawach cywilnych o charakterze międzynarodowym, które nie podlegają specjalnym regułom. Sąd polski jest właściwy, gdy zobowiązanie zostało wykonane lub powstało w Polsce, dotyczy polskiego zakładu pozwanego, lub gdy pozwanym majątek lub przedmiot sporu znajduje się w Polsce.

Treść przepisu

Art. 1103[7]. Sprawy rozpoznawane w procesie, inne niż wymienione w art. 1103[1]–1103[6], należą do jurysdykcji kra-jowej także wtedy, gdy dotyczą: 1) zobowiązania wynikającego z czynności prawnej, które zostało wykonane albo ma lub miało być wykonane w Rzeczy-pospolitej Polskiej; 2) zobowiązania niewynikającego z czynności prawnej, które powstało w Rzeczypospolitej Polskiej; 3) działalności znajdującego się w Rzeczypospolitej Polskiej zakładu lub oddziału pozwanego; 4) roszczenia o prawo majątkowe, a pozwany ma majątek w Rzeczypospolitej Polskiej lub przysługują mu prawa majątkowe w Rzeczypospolitej Polskiej o znacznej wartości w stosunku do wartości przedmiotu sporu; 5) przedmiotu sporu znajdującego się w Rzeczypospolitej Polskiej; 6) spadku po osobie, która w chwili śmierci miała miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy