art. 130[3]
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Określa procedurę wezwania strony do uiszczenia lub uzupełnienia opłaty sądowej, gdy obowiązek ten powstaje w toku postępowania (np. po ustaleniu wyższej wartości przedmiotu sporu). Przepis rozróżnia sytuacje, w których stosuje się odpowiednio zasady dotyczące doręczeń, oraz ustanawia konkretne terminy na zapłatę, w tym wydłużone terminy dla stron zamieszkałych za granicą.Treść przepisu
Art. 130[3]. § 1. Przepisy art. 126[1], art. 126[2], art. 130 § 1 i § 1[1], art. 130[2] stosuje się odpowiednio, gdy przed wy-słaniem odpisu pisma innym stronom, a w braku takich stron – przed wysłaniem zawiadomienia o terminie posiedzenia, powstał obowiązek uiszczenia lub uzupełnienia opłaty na skutek ustalenia przez sąd wyższej wartości przedmiotu sporu, cofnięcia zwolnienia od kosztów sądowych albo uchylenia kurateli. § 2. Jeżeli obowiązek uiszczenia lub uzupełnienia opłaty powstał z innych przyczyn niż wymienione w § 1 albo po wysłaniu odpisu pisma innym stronom, a w przypadku braku takich stron – po wysłaniu zawiadomienia o terminie posie-dzenia, przewodniczący wzywa zobowiązanego do uiszczenia należnej opłaty w terminie tygodnia. W przypadku bezsku-tecznego upływu terminu sąd prowadzi sprawę bez wstrzymywania biegu postępowania, a o obowiązku uiszczenia opłaty orzeka w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji, stosując odpowiednio zasady obowiązujące przy zwrocie kosztów procesu. § 3. Jeżeli zobowiązany mieszka lub ma siedzibę za granicą i nie ma w kraju przedstawiciela, termin, o którym mowa w § 2, wynosi miesiąc, przy czym gdyby doręczenie wezwania miało mieć miejsce poza terytorium Unii Europejskiej, ozna-cza się termin niekrótszy niż trzy miesiące.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy