art. 148[1]
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje możliwość rozpoznania sprawy cywilnej na posiedzeniu niejawnym bez przeprowadzenia pełnej rozprawy, gdy pozwany uznał powództwo lub gdy sąd uzna, że dalsze postępowanie dowodowe i ustne są zbędne. Stanowi podstawę do przyspieszenia toku postępowania w sprawach niebudzących wątpliwości faktycznych.Treść przepisu
Art. 148[1]. § 1. Sąd może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, gdy pozwany uznał powództwo lub gdy po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów, w tym również po wniesieniu zarzutów lub sprzeciwu od nakazu zapłaty albo sprzeciwu od wyroku zaocznego, sąd uzna – mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń i zgło-szonych wniosków dowodowych – że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne. § 2. (uchylony) § 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli strona w pierwszym piśmie procesowym złożyła wniosek o wysłuchanie jej na rozprawie albo przepis szczególny przewiduje taki obowiązek, chyba że pozwany uznał powództwo.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 3 powołań w bazie.
- III CZP 4/25 2025-07-10Civil
- II CSK 487/20 2021-01-14Civil
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy