art. 226[1]

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa dopuszczalne formy wysłuchania stron lub innych osób w postępowaniu cywilnym, umożliwiając złożenie oświadczeń na posiedzeniu sądowym lub w formie pisemnej oraz za pomocą środków komunikacji na odległość, pod warunkiem weryfikacji tożsamości.

Treść przepisu

Art. 226[1]. Ilekroć ustawa przewiduje wysłuchanie stron lub innych osób, stosownie do okoliczności może się to odbyć przez: 1) wezwanie stron do złożenia odpowiednich oświadczeń na posiedzeniu albo 2) wyznaczenie terminu do zajęcia stanowiska: a) w piśmie procesowym lub b) za pomocą środków porozumiewania się na odległość, o ile dają one pewność co do osoby składającej oświadczenie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy