art. 235[2]
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa podstawy, na których sąd cywilny może odmówić przeprowadzenia dowodu, np. gdy jest on nieprzydatny, bezsporny, niemożliwy do przeprowadzenia lub wniosek dowodowy jest niedopuszczalny. Stanowi mechanizm zapobiegający nieuzasadnionemu przedłużaniu postępowania i obciążaniu sądu dowodami bez znaczenia dla rozstrzygnięcia.Treść przepisu
Art. 235[2]. § 1. Sąd może w szczególności pominąć dowód: 1) którego przeprowadzenie wyłącza przepis kodeksu; 2) mający wykazać fakt bezsporny, nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy lub udowodniony zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy; 3) nieprzydatny do wykazania danego faktu; 4) niemożliwy do przeprowadzenia; 5) zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania; 6) gdy wniosek strony nie odpowiada wymogom art. 235[1], a strona mimo wezwania nie usunęła tego braku. § 2. Pomijając dowód, sąd wydaje postanowienie, w którym wskazuje podstawę prawną tego rozstrzygnięcia.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 49 powołań w bazie.
- III CZP 13/25 2025-10-09Civil
- I CSK 2229/24 2025-01-09Civil
- II CSKP 1719/22 2024-11-08Civil
- II CSKP 1022/23 2024-06-11Civil
- II CSKP 183/23 2024-03-08Civil
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy