art. 259[1]

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296

Znaczenie przepisu (AI)

Przepis ustanawia bezwzględny zakaz zezwoływania mediatora jako świadka w sprawie dotyczącej faktów poznanych w toku mediacji, chroniąc poufność procesu. Zakaz ten może zostać uchylony wyłącznie za wyraźną zgodą wszystkich stron mediacji.

Treść przepisu

Art. 259[1]. Mediator nie może być świadkiem co do faktów, o których dowiedział się w związku z prowadzeniem mediacji, chyba że strony zwolnią go z obowiązku zachowania tajemnicy mediacji.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy