art. 37
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Treść przepisu
Art. 37. Powództwo o roszczenie ze stosunku najmu lub dzierżawy nieruchomości wytoczyć można przed sąd miejsca położenia nieruchomości. Art. 37[1]. § 1. Powództwo przeciwko zobowiązanemu z weksla lub czeku można wytoczyć przed sąd miejsca płatności. § 2. Kilku zobowiązanych z weksla lub czeku można łącznie pozwać przed sąd miejsca płatności lub sąd właściwości ogólnej dla akceptanta albo wystawcy weksla własnego lub czeku. Art. 37[2]. § 1. Powództwo o roszczenie wynikające z czynności bankowej przeciwko bankowi, innej jednostce organi-zacyjnej uprawnionej do wykonywania czynności bankowych lub ich następcom prawnym można wytoczyć przed sąd właściwy dla miejsca zamieszkania albo siedziby powoda. § 2. Przepis § 1 stosuje się także do powództwa przeciwko bankowi hipotecznemu lub jego następcy prawnemu o rosz-czenie wynikające z czynności banku hipotecznego. Oddział 3 Właściwość wyłączna
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 374 powołań w bazie.
- II USKP 78/23 2024-01-16LaborAndSocialInsurance
- I NO 37/20 2020-06-25ExtraordinaryControlAndPublicAffairs
- II CSK 174/17 2018-01-26Civil
- III UK 3/17 2017-02-22LaborSocialInsuranceAndPublicAffairs
- III SK 51/10 2011-06-08LaborAndSocialInsurance
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy