art. 37[1]

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa szczególną właściwość miejscową w sprawach o zapłatę z weksla lub czeku, pozwalając powództwo wytoczyć przed sądem miejsca płatności, a w przypadku kilku zobowiązanych – również przed sądem właściwym dla akceptanta lub wystawcy.

Treść przepisu

Art. 37[1]. § 1. Powództwo przeciwko zobowiązanemu z weksla lub czeku można wytoczyć przed sąd miejsca płatności. § 2. Kilku zobowiązanych z weksla lub czeku można łącznie pozwać przed sąd miejsca płatności lub sąd właściwości ogólnej dla akceptanta albo wystawcy weksla własnego lub czeku.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 4 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy