art. 37[2]

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis ustanawia szczególną właściwość miejscową w sporach bankowych, pozwalając klientowi (powodowi) na wybór sądu w miejscu swojego zamieszkania lub siedziby, a nie tylko sądu właściwego dla banku. Dotyczy roszczeń wynikających z czynności bankowych oraz hipotecznych.

Treść przepisu

Art. 37[2]. § 1. Powództwo o roszczenie wynikające z czynności bankowej przeciwko bankowi, innej jednostce organi-zacyjnej uprawnionej do wykonywania czynności bankowych lub ich następcom prawnym można wytoczyć przed sąd właściwy dla miejsca zamieszkania albo siedziby powoda. § 2. Przepis § 1 stosuje się także do powództwa przeciwko bankowi hipotecznemu lub jego następcy prawnemu o rosz-czenie wynikające z czynności banku hipotecznego. Oddział 3 Właściwość wyłączna

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy