art. 398[1]

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa uprawnienie do wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego od prawomocnych wyroków lub postanowień sądu drugiej instancji, w tym od tych kończących sprawę przez odrzucenie pozwu lub umorzenie postępowania, oraz reguluje wzajemne wykluczanie się wniesienia skargi przez stronę i określone organy publiczne.

Treść przepisu

Art. 398[1]. § 1. Od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie strona, Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. § 2. Wniesienie skargi kasacyjnej przez stronę wyłącza – w zaskarżonym zakresie – wniesienie skargi kasacyjnej przez Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 72 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy