art. 398[3]
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Wyznacza dopuszczalne podstawy zaskarżenia orzeczenia w trybie kasacji, wskazując, że mogą to być wyłącznie błędy w wykładni prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, przy jednoczesnym wykluczeniu kwestii faktów i dowodów.Treść przepisu
Art. 398[3]. § 1. Skargę kasacyjną strona może oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. § 2. Prokurator Generalny może oprzeć skargę kasacyjną na podstawach określonych w § 1, jeżeli przez wydanie orze-czenia doszło do naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego, Rzecznik Praw Obywatelskich – jeżeli przez wydanie orzeczenia doszło do naruszenia konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, a Rzecznik Praw Dziecka – jeżeli przez wydanie orzeczenia doszło do naruszenia praw dziecka. § 3. Podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 487 powołań w bazie.
- I USK 151/25 2025-09-23LaborAndSocialInsurance
- I CSK 384/24 2024-10-03Civil
- II CSK 492/21 2021-11-29Civil
- V CSK 258/17 2017-11-07Civil
- III PK 59/11 2012-03-08LaborAndSocialInsurance
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy