art. 398[6]

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa procedurę odrzucenia skargi kasacyjnej przez sąd drugiej instancji lub Sąd Najwyższy w przypadku nieopłacenia opłaty, przekroczenia terminu, niespełnienia wymogów formalnych lub braku usunięcia braków po wezwaniu.

Treść przepisu

Art. 398[6]. § 1. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 398[4] § 2 lub 3, przewodniczący w sądzie drugiej instancji wzywa skarżącego do usunięcia braków w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi. § 2. Sąd drugiej instancji odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 398[4] § 1, nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn nie-dopuszczalną. § 3.56) Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, albo zwraca ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. § 4. O odrzuceniu skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 398[4] § 1 sąd drugiej instancji albo Sąd Najwyższy zawiadamia właściwy organ samorządu zawodowego, do którego należy pełnomocnik. 56) Utracił moc z dniem 8 lipca 2008 r. w związku z art. 398[4] § 1 pkt 3 w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie – bez wezwania do usunięcia braków – skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 398[4] § 1 pkt 3, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. sygn. akt SK 40/07 (Dz. U. poz. 779). Dziennik Ustaw – 77 – Poz. 468

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 15 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy