art. 821[1]

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296

Znaczenie przepisu (AI)

Przepis reguluje możliwość ograniczenia egzekucji z praw majątkowych o charakterze okresowym (np. alimenty, emerytura, renta) poprzez wyznaczenie kwoty niezbędnej do zaspokojenia bieżących potrzeb dłużnika. Sąd może to zrobić na wniosek dłużnika, a wierzyciel ma prawo do zażalenia na takie postanowienie.

Treść przepisu

Art. 821[1]. Jeżeli egzekucja została skierowana do rachunku bankowego, wynagrodzenia za pracę lub innych praw majątkowych, z którymi związane jest prawo dłużnika do świadczeń okresowych, sąd na wniosek dłużnika może określić kwotę, jaką dłużnik może pobierać w okresie zawieszenia postępowania w celu zaspokajania bieżących potrzeb. Na posta-nowienie sądu określające kwotę, którą dłużnik może pobierać w celu zaspokajania bieżących potrzeb, wierzycielowi służy zażalenie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy