art. 888

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje procedurę odbierania przez komornika od dłużnika dokumentów potwierdzających istnienie wierzytelności (np. umów, weksli) i składania ich do depozytu sądowego na wniosek wierzyciela, a także obowiązek dłużnika do udzielenia wyjaśnień dotyczących zajętej wierzytelności.

Treść przepisu

Art. 888. § 1. Na wniosek wierzyciela komornik odbierze dłużnikowi dokumenty stanowiące dowód wierzytelności i złoży je do depozytu sądowego. § 2. Jeżeli wierzyciel zgłasza wniosek, aby odebranie odbyło się w jego obecności, komornik zawiadamia go o terminie czynności. W razie niestawienia się wierzyciela czynności nie dokonuje się. § 3. Dłużnik obowiązany jest pod rygorem odpowiedzialności za szkodę udzielić wierzycielowi wszystkich wyjaśnień potrzebnych do dochodzenia praw przeciwko dłużnikowi zajętej wierzytelności. DZIAŁ III Egzekucja z rachunków bankowych

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 36 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy