art. 142 § 1

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
Znaczenie przepisu (AI)
Określa granice uprawnienia właściciela do obrony własności w sytuacjach zagrożenia, dopuszczając użycie lub zniszczenie cudzej rzeczy w celu odwrócenia niebezpieczeństwa (sytuacja konieczności). Przepis rozróżnia ochronę dóbr osobistych (bezwarunkowe prawo do użycia rzeczy) od dóbr majątkowych (z zastrzeżeniem zasady proporcjonalności szkód).

Treść przepisu

Art. 142. § 1. Właściciel nie może się sprzeciwić użyciu a nawet uszkodzeniu lub zniszczeniu rzeczy przez inną osobę, jeżeli to jest konieczne do odwrócenia niebezpieczeństwa grożącego bezpośrednio dobrom osobistym tej osoby lub osoby trzeciej. Może jednak żądać naprawienia wynikłej stąd szkody. § 2. Przepis powyższy stosuje się także w razie niebezpieczeństwa grożącego dobrom majątkowym, chyba że grożąca szkoda jest oczywiście i niewspółmiernie mniejsza aniżeli uszczerbek, który mógłby ponieść właściciel wskutek użycia, uszkodzenia lub zniszczenia rzeczy.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 142 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy