art. 577[1]
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa wymogi formalne i treściowe dla oświadczeń gwarancyjnych, w tym obowiązek stosowania języka polskiego oraz konieczność informowania kupującego o niezmiennych prawach wynikających z rękojmi. Naruszenie tych zasad nie powoduje nieważności gwarancji.Treść przepisu
Art. 577[1]. § 1. Gwarant formułuje oświadczenie gwarancyjne w sposób jasny i zrozumiały, a gdy rodzaj informacji na to pozwala – w powszechnie zrozumiałej formie graficznej. Jeżeli rzecz jest wprowadzana do obrotu w Rzeczypospolitej Polskiej, oświadczenie gwarancyjne sporządza się w języku polskim. Wymagania używania języka polskiego nie stosuje się do nazw własnych, znaków towarowych, nazw handlowych, oznaczeń pochodzenia towarów oraz zwyczajowo stosowanej terminologii naukowej i technicznej. § 2. Oświadczenie gwarancyjne zawiera: 1) wyraźne stwierdzenie, że w przypadku braku zgodności rzeczy sprzedanej z umową kupującemu z mocy prawa przy-sługują środki ochrony prawnej ze strony i na koszt sprzedawcy oraz że gwarancja nie ma wpływu na te środki ochrony prawnej; 2) nazwę i adres gwaranta; 3) opis procedury, której uprawniony ma przestrzegać, aby móc skorzystać z gwarancji; 4) wskazanie rzeczy, których dotyczy gwarancja; 5) warunki gwarancji. § 3. Uchybienie wymaganiom określonym w § 1 i 2 nie wpływa na ważność oświadczenia gwarancyjnego i nie pozba-wia wynikających z niego uprawnień.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy