art. 709[18]

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis rozszerza zakres stosowania instytucji użyczenia na umowy, w których nabywca zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia równego co najmniej wartości rzeczy w chwili zawarcia umowy (tzw. użyczenie płatne). W praktyce oznacza to, że do takich transakcji stosuje się odpowiednio zasady dotyczące bezodpłatnego użyczenia, mimo że jest to umowa odpłatna.

Treść przepisu

Art. 709[18]. Do umowy, przez którą jedna strona zobowiązuje się oddać rzecz stanowiącą jej własność do używania albo do używania i pobierania pożytków drugiej stronie, a druga strona zobowiązuje się zapłacić właścicielowi rzeczy w umówionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej wartości rzeczy w chwili zawarcia tej umowy, stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego tytułu. TYTUŁ XVIII Użyczenie

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 16 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy