art. 882

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje prawo poręczyciela do żądania wezwania dłużnika do zapłaty lub wypowiedzenia umowy przez wierzyciela, co prowadzi do wygaśnięcia zobowiązania poręczyciela, jeśli wierzyciel nie spełni tego żądania w terminie sześciu miesięcy od udzielenia poręczenia.

Treść przepisu

Art. 882. Jeżeli termin płatności długu nie jest oznaczony albo jeżeli płatność długu zależy od wypowiedzenia, poręczyciel może po upływie sześciu miesięcy od daty poręczenia, a jeżeli poręczył za dług przyszły – od daty powstania długu żądać, aby wierzyciel wezwał dłużnika do zapłaty albo z najbliższym terminem dokonał wypowiedzenia. Jeżeli wierzyciel nie uczyni zadość powyższemu żądaniu, zobowiązanie poręczyciela wygasa.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 130 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy