art. 7

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Dz.U. 1966 nr 24 poz. 151
Znaczenie przepisu (AI)
Określa zasady doboru środków egzekucyjnych przez organ administracji, nakazując stosowanie metody bezpośrednio prowadzącej do wykonania obowiązku oraz wybór środka najmniej uciążliwego dla dłużnika. Stanowi podstawę do wstrzymania egzekucji, gdy obowiązek został już spełniony lub stał się bezprzedmiotowy.

Treść przepisu

Art. 7. § 1. Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie. § 2. Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków – środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego. § 3. Stosowanie środka egzekucyjnego jest niedopuszczalne, gdy egzekwowany obowiązek o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym został wykonany albo stał się bezprzedmiotowy.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy