art. 3 ust. 1

Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.

Dz.U. 1973 nr 27 poz. 152
Znaczenie przepisu (AI)
Określa wysokość obowiązkowej opłaty sądowej pobieranej od skazanego w pierwszej instancji za orzeczenie kary grzywny (zwykle 10% lub 20% od kwoty grzywny, z dolną granicą 30 zł).

Treść przepisu

Art. 35)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.. 1. Skazany w pierwszej instancji na karę grzywny obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 10%, nie mniej jednak niż 30 zł, a w razie orzeczenia grzywny obok kary pozbawienia wolności - w wysokości 20% od kwoty wymierzonej grzywny. 2. W razie orzeczenia grzywny na podstawie art. 71 § 1 Kodeksu karnego skazany w pierwszej instancji obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 10% od kwoty wymierzonej mu grzywny, nie mniej jednak niż 30 zł.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy