art. 24
Ustawa z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin.
Dz.U. 1974 nr 21 poz. 117
Treść przepisu
Art. 24. 1. Świadczenia określone w niniejszym rozdziale przysługują uprawnionym członkom rodziny pozostałym po: 1) żołnierzach formacji wymienionych w art. 6, którzy polegli w walce z wrogiem lub zmarli wskutek następstw zranień, kontuzji i innych obrażeń lub chorób doznanych w okolicznościach określonych w art. 7; 2) osobach, które poległy w okolicznościach określonych w art. 8 lub zmarłych wskutek następstw zranień i kontuzji doznanych w tych okolicznościach; 3) zmarłych inwalidach wojennych. 2. Za członków rodziny uprawnionych do świadczeń uważa się: 1) małżonka, który: a) osiągnął wiek: kobieta 50 lat, mężczyzna 65 lat albo b) jest inwalidą7), albo c) wychowuje co najmniej jedno z dzieci, wnuków lub rodzeństwa uprawnione do renty rodzinnej po poległym – zmarłym, które nie osiągnęło 16 lat, a jeżeli kształci się w szkole – 18 lat życia, lub sprawuje pieczę nad dzieckiem zaliczonym do I 4) lub II 5) grupy inwalidów; 2) dzieci, wnuki i rodzeństwo, jeżeli spełniają warunki do uzyskania renty rodzinnej, określone w przepisach o emerytu-rach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; 3) rodziców, którzy pozostawali na utrzymaniu: a) żołnierza, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w chwili jego powołania do służby wojskowej, b) osoby, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, w chwili jej śmierci lub bezpośrednio przed podjęciem działalności, o której mowa w art. 8.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy