art. 71b

Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze.

Dz.U. 1982 nr 16 poz. 124
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis ustanawia zasadę, że adwokat może prowadzić działalność wyłącznie w jednej siedzibie zawodowej w Polsce. Ochrona przed negatywnymi skutkami zmiany tej siedziby, uniemożliwiając wypowiedzenie pełnomocnictwa lub zwolnienie z pomocy z urzędu, chyba że organ wyznaczenia udzielił zgody.

Treść przepisu

Art. 71b. 1. Adwokat może mieć jedną siedzibę zawodową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 71c. 2. Zmiana siedziby zawodowej przez adwokata, o której mowa w art. 71 ust. 1 lub w art. 71a ust. 1, nie może stanowić podstawy do wypowiedzenia przez adwokata stosunku pełnomocnictwa oraz zwolnienia adwokata ze świadczenia w danej sprawie pomocy prawnej z urzędu, chyba że zwolni adwokata od udzielania tej pomocy organ, który go wyznaczył. 3. Siedzibę w państwie macierzystym prawnika z Unii Europejskiej, w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej, oraz osoby, o której mowa w art. 2a tej ustawy, nie uznaje się za siedzibę zawodową w rozumieniu ust. 1.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy