art. 95e
Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze.
Dz.U. 1982 nr 16 poz. 124
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje nakładanie kar za nieusprawiedliwione niestawiennictwo, odmowę zeznań lub przyrzeczenia przez świadka lub biegłego w postępowaniu dyscyplinarnym wobec adwokatów, a także zasady przymusowego sprowadzania świadków.Treść przepisu
Art. 95e.
1.
(uchylony)
2.
Karę za nieusprawiedliwione niestawiennictwo, za odmowę zeznań lub przyrzeczenia,
nakłada na świadka lub biegłego - na wniosek sądu dyscyplinarnego lub rzecznika dyscyplinarnego
- sąd rejonowy właściwy według miejsca zamieszkania świadka lub biegłego. Świadek
lub biegły nie podlega karze, jeżeli nie był uprzedzony o skutkach niestawiennictwa,
odmowy złożenia zeznań lub przyrzeczenia.
3.
Przymusowe sprowadzenie świadka zarządza - na wniosek sądu dyscyplinarnego lub rzecznika
dyscyplinarnego - właściwy sąd rejonowy.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy