art. 224
Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych.
Dz.U. 1982 nr 19 poz. 145
Treść przepisu
Art. 224.
1.
Radca prawny wykonujący zawód na podstawie stosunku pracy ma prawo do wynagrodzenia
i innych świadczeń określonych w układzie zbiorowym pracy lub w przepisach o wynagradzaniu
pracowników, obowiązujących w jednostce organizacyjnej zatrudniającej radcę prawnego.
Wynagrodzenie to nie może być niższe od wynagrodzenia przewidzianego dla stanowiska
pracy głównego specjalisty lub innego równorzędnego stanowiska pracy. Jeżeli prawo
do dodatków uzależnione jest od wymogu kierowania zespołem pracowników, wymogu tego
nie stosuje się do radcy prawnego.
2.
Radca prawny jest uprawniony do dodatkowego wynagrodzenia w wysokości nie niższej
niż 65 % kosztów zastępstwa sądowego zasądzonych na rzecz strony przez niego zastępowanej
lub jej przyznanych w ugodzie, postępowaniu polubownym, arbitrażu zagranicznym lub
w postępowaniu egzekucyjnym, jeżeli koszty te zostały ściągnięte od strony przeciwnej.
W państwowych jednostkach sfery budżetowej wysokość i termin wypłaty wynagrodzenia
określa umowa cywilnoprawna.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 1 powołań w bazie.
- II FSK 1292/22 2025-06-24NSA
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy