art. 37
Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych.
Dz.U. 1982 nr 19 poz. 145
Treść przepisu
Art. 37.
1.
Aplikanta radcowskiego skreśla się z listy aplikantów radcowskich w wypadku:
1)
o którym mowa w art. 29 pkt 1 lub 3-5 albo art. 293, stosowanych odpowiednio;
1a)
o którym mowa w art. 29 pkt 6, stosowanym odpowiednio;
2)
niezakończenia przez niego bez usprawiedliwionej przyczyny aplikacji radcowskiej w
terminie, o którym mowa w art. 32 ust. 2;
3)
wpisu na listę radców prawnych;
4)
upływu roku od daty zakończenia aplikacji wskazanej w zaświadczeniu o odbyciu aplikacji
radcowskiej;
5)
podjęcia uchwały, o której mowa w art. 371, wydłużającej okres, o którym mowa w pkt 4, po upływie dwóch lat od daty zakończenia
aplikacji wskazanej w zaświadczeniu o odbyciu aplikacji radcowskiej.
2.
Rada okręgowej izby radców prawnych może skreślić aplikanta radcowskiego z listy aplikantów
radcowskich, jeżeli stwierdzi jego nieprzydatność do wykonywania zawodu radcy prawnego.
3.
Do skreślenia aplikanta radcowskiego z listy aplikantów radcowskich z przyczyn wskazanych
w ust. 1 pkt 1 i 2-5 oraz ust. 2 stosuje się odpowiednio przepisy art. 31 ust. 1,
2 i 3.
4.
Od uchwały Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych w sprawie skreślenia z listy aplikantów
radcowskich służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia
uchwały.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 30.10.2026. · PDF źródłowy