art. 37

Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych.

Dz.U. 1982 nr 19 poz. 145

Treść przepisu

Art. 37. 1. Aplikanta radcowskiego skreśla się z listy aplikantów radcowskich w wypadku: 1) o którym mowa w art. 29 pkt 1 lub 3-5 albo art. 293, stosowanych odpowiednio; 1a) o którym mowa w art. 29 pkt 6, stosowanym odpowiednio; 2) niezakończenia przez niego bez usprawiedliwionej przyczyny aplikacji radcowskiej w terminie, o którym mowa w art. 32 ust. 2; 3) wpisu na listę radców prawnych; 4) upływu roku od daty zakończenia aplikacji wskazanej w zaświadczeniu o odbyciu aplikacji radcowskiej; 5) podjęcia uchwały, o której mowa w art. 371, wydłużającej okres, o którym mowa w pkt 4, po upływie dwóch lat od daty zakończenia aplikacji wskazanej w zaświadczeniu o odbyciu aplikacji radcowskiej. 2. Rada okręgowej izby radców prawnych może skreślić aplikanta radcowskiego z listy aplikantów radcowskich, jeżeli stwierdzi jego nieprzydatność do wykonywania zawodu radcy prawnego. 3. Do skreślenia aplikanta radcowskiego z listy aplikantów radcowskich z przyczyn wskazanych w ust. 1 pkt 1 i 2-5 oraz ust. 2 stosuje się odpowiednio przepisy art. 31 ust. 1, 2 i 3. 4. Od uchwały Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych w sprawie skreślenia z listy aplikantów radcowskich służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia uchwały.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 30.10.2026. · PDF źródłowy