art. 26 ust. 1

Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Dz.U. 1982 nr 35 poz. 230
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis stanowi podstawę prawną do nałożenia na osoby uzależnione od alkoholu obowiązku poddania się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego (stacjonarnym lub niestacjonarnym). Orzeka o tym sąd rejonowy w postępowaniu nieprocesowym, na wniosek gminnej komisji ds. alkoholowych lub prokuratora.

Treść przepisu

Art. 26. 1. Osoby, o których mowa w art. 24, jeżeli uzależnione są od alkoholu, zobowiązać można do poddania się leczeniu w stacjonarnym lub niestacjonarnym zakładzie lecznictwa odwykowego. 2. O zastosowaniu obowiązku poddania się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego orzeka sąd rejonowy właściwy według miejsca zamieszkania lub pobytu osoby, której postępowanie dotyczy, w postępowaniu nieprocesowym. 3. Sąd wszczyna postępowanie na wniosek gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych lub prokuratora. Do wniosku dołącza się zebraną dokumentację wraz z opinią biegłego, jeżeli badanie przez biegłego zostało przeprowadzone.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy