art. 17
Ustawa z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów.
Dz.U. 1982 nr 11 poz. 80
Treść przepisu
Art. 17.
1.
Grunty niezbędne na cele miejscowej użyteczności publicznej, pod ulice i drogi publiczne
oraz na wykonanie i utrzymanie albo przewidziane do takiego wykonania i utrzymania
urządzeń wodnych stanowiących własność Skarbu Państwa wydziela się z gruntów Zasobu
Własności Rolnej Skarbu Państwa lub gminy.
2.
Jeżeli na terenie objętym scaleniem nie ma gruntów Zasobu Własności Rolnej Skarbu
Państwa i gruntów gminy, grunty pod drogi dojazdowe do gruntów rolnych lub leśnych
wydziela się z gruntów uczestników scalenia, a każdemu z nich zmniejsza się przysługujący
mu obszar gruntów o część, której wartość szacunkowa odpowiada stosunkowi wartości
szacunkowej gruntów przeznaczonych na wymieniony cel do wartości wszystkich scalanych
gruntów.
2a.
Uczestnikom scalenia, o których mowa w ust. 2, przysługują dopłaty, które uiszcza
gmina. Przepis art. 8 ust. 5 stosuje się odpowiednio.
3.
Grunty wydzielone na cele miejscowej użyteczności publicznej oraz pod ulice i drogi
przechodzą na własność gminy.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 2 powołań w bazie.
- II SA/Kr 190/25 2025-04-24WSA_Krakow
- III SA/Lu 94/11 2011-06-21WSA_Lublin
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy