art. 17 ust. 1
Ustawa z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów.
Dz.U. 1982 nr 11 poz. 80
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa zasady wydzielenia gruntów z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa lub gminy, a w braku takich gruntów z udziału uczestników scalenia, na potrzeby infrastruktury publicznej (ulice, drogi, urządzenia wodne). Określa również zasady finansowania dopłat dla uczestników scalenia, którzy muszą oddać część swoich gruntów na cele użyteczności publicznej.Treść przepisu
Art. 17.
1.
Grunty niezbędne na cele miejscowej użyteczności publicznej, pod ulice i drogi publiczne
oraz na wykonanie i utrzymanie albo przewidziane do takiego wykonania i utrzymania
urządzeń wodnych stanowiących własność Skarbu Państwa wydziela się z gruntów Zasobu
Własności Rolnej Skarbu Państwa lub gminy.
2.
Jeżeli na terenie objętym scaleniem nie ma gruntów Zasobu Własności Rolnej Skarbu
Państwa i gruntów gminy, grunty pod drogi dojazdowe do gruntów rolnych lub leśnych
wydziela się z gruntów uczestników scalenia, a każdemu z nich zmniejsza się przysługujący
mu obszar gruntów o część, której wartość szacunkowa odpowiada stosunkowi wartości
szacunkowej gruntów przeznaczonych na wymieniony cel do wartości wszystkich scalanych
gruntów.
2a.
Uczestnikom scalenia, o których mowa w ust. 2, przysługują dopłaty, które uiszcza
gmina. Przepis art. 8 ust. 5 stosuje się odpowiednio.
3.
Grunty wydzielone na cele miejscowej użyteczności publicznej oraz pod ulice i drogi
przechodzą na własność gminy.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 2 powołań w bazie.
- II SA/Kr 190/25 2025-04-24WSA_Krakow
- III SA/Lu 94/11 2011-06-21WSA_Lublin
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy