art. 13
Ustawa z dnia 26 marca 1982 r. o Trybunale Stanu.
Dz.U. 1982 nr 11 poz. 84
Treść przepisu
Art. 13.
1.
Postawienie Prezydenta w stan oskarżenia może nastąpić uchwałą Zgromadzenia Narodowego,
podjętą większością co najmniej 2/3 głosów ustawowej liczby członków Zgromadzenia
Narodowego.
1a.
Uchwałę o pociągnięciu do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu osób, o których
mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3-7 oraz ust. 2, Sejm podejmuje bezwzględną większością głosów
w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów.
1b.
Uchwałę o pociągnięciu do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu osób, o których
mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2, Sejm podejmuje większością 3/5 ustawowej liczby posłów.
2.
Jeżeli Zgromadzenie Narodowe nie podejmie uchwały o postawieniu Prezydenta w stan
oskarżenia w trybie określonym w ust. 1, wówczas przewodniczący Zgromadzenia Narodowego
stwierdza umorzenie postępowania w sprawie.
2a.
Niezależnie od treści wniosku, o którym mowa w art. 9g ust. 1, Zgromadzenie Narodowe
głosuje nad postawieniem Prezydenta w stan oskarżenia.
2b.
Jeżeli Zgromadzenie Narodowe podjęło uchwałę o postawieniu Prezydenta w stan oskarżenia,
a Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej wnosiła o umorzenie postępowania wobec
niego, nie przedstawiając w swoim sprawozdaniu wniosku mniejszości o postawienie w
stan oskarżenia, to aktem oskarżenia jest uchwała o postawieniu w stan oskarżenia
wraz z wnioskiem wstępnym o postawienie w stan oskarżenia. Akt oskarżenia przewodniczący
Zgromadzeniu Narodowemu przesyła przewodniczącemu Trybunału Stanu.
2c.
Jeżeli Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej występuje z wnioskiem o umorzenie
w stosunku do Prezydenta postępowania z powodu przedawnienia lub śmierci, wówczas
przewodniczący Zgromadzeniu Narodowemu stwierdza umorzenie postępowania w sprawie.
3.
Jeżeli Sejm nie podejmie uchwały o pociągnięciu do odpowiedzialności przed Trybunałem
Stanu osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2, w trybie określonym w
ust. 1a i 1b, wówczas Marszałek Sejmu stwierdza umorzenie postępowania w sprawie.
3a.
Niezależnie od treści wniosku, o którym mowa w art. 9g ust. 2, Sejm głosuje nad pociągnięciem
do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt
2-7 i ust. 2.
3b.
Jeżeli Sejm podjął uchwałę o pociągnięciu do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu
osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2, a Komisja Odpowiedzialności
Konstytucyjnej wnosiła o umorzenie postępowania wobec nich, nie przedstawiając w swoim
sprawozdaniu wniosku mniejszości o pociągnięcie do odpowiedzialności, to aktem oskarżenia
jest uchwała o pociągnięciu do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu wraz z wnioskiem
wstępnym o pociągnięcie do odpowiedzialności. Akt oskarżenia Marszałek Sejmu przesyła
przewodniczącemu Trybunału Stanu.
4.
Jeżeli Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej występuje z wnioskiem o umorzenie,
w stosunku do osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2-7 albo ust. 2, postępowania
z powodu przedawnienia lub śmierci osoby, której postępowanie dotyczy, wówczas Marszałek
Sejmu stwierdza umorzenie postępowania w sprawie.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy