art. 25
Ustawa z dnia 26 marca 1982 r. o Trybunale Stanu.
Dz.U. 1982 nr 11 poz. 84
Treść przepisu
Art. 25.
1.
Za czyny określone w art. 3, o ile nie wypełniają znamion przestępstwa lub przestępstwa
skarbowego, Trybunał Stanu wymierza łącznie lub osobno następujące kary:
1)
utratę czynnego i biernego prawa wyborczego w wyborach Prezydenta, w wyborach do Sejmu
i do Senatu, w wyborach do Parlamentu Europejskiego oraz w wyborach organów samorządu
terytorialnego;
2)
zakaz zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych ze szczególną
odpowiedzialnością w organach państwowych i w organizacjach społecznych;
3)
utratę wszystkich albo niektórych orderów, odznaczeń i tytułów honorowych.
1a.
Za naruszenie zakazów, o których mowa w art. 107 ust. 1 Konstytucji, Trybunał Stanu orzeka pozbawienie mandatu poselskiego.
2.
Kary dotyczące utraty praw i zakazów, o których mowa w ust. 1, mogą być orzekane na
czas od 2 do 10 lat.
3.
W razie uznania przez Trybunał Stanu chociażby nieumyślnego popełnienia czynów określonych
w art. 2 ust. 1 i art. 3 Trybunał orzeka odpowiednio w odniesieniu do Prezydenta -
złożenie z urzędu, a w odniesieniu do pozostałych osób, z zastrzeżeniem ust. 1a -
utratę zajmowanego stanowiska, z którego pełnieniem związana jest odpowiedzialność
przed Trybunałem Stanu.
4.
Trybunał Stanu z uwagi na znikomy stopień społecznej szkodliwości czynu lub szczególne
okoliczności sprawy może poprzestać na uznaniu winy oskarżonego.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy