art. 11
Ustawa z dnia 24 czerwca 1983 r. o społecznej inspekcji pracy.
Dz.U. 1983 nr 35 poz. 163
Treść przepisu
Art. 11.
1.
Na podstawie ustaleń własnych, oddziałowego (wydziałowego) lub grupowego społecznego
inspektora pracy zakładowy społeczny inspektor pracy wydaje kierownikowi zakładu pracy,
w formie pisemnej, zalecenie usunięcia w określonym terminie stwierdzonych uchybień.
2.
W razie bezpośredniego zagrożenia mogącego spowodować wypadek przy pracy, zakładowy
społeczny inspektor pracy występuje do kierownika zakładu pracy o natychmiastowe usunięcie
tego zagrożenia, a w wypadku niepodjęcia odpowiednich działań wydaje, w formie pisemnej,
zalecenie wstrzymania pracy danego urządzenia technicznego lub określonych robót,
zawiadamiając o tym równocześnie zakładowe organizacje związkowe.
3.
Kierownik zakładu pracy może wnieść sprzeciw od zalecenia zakładowego społecznego
inspektora pracy do właściwego inspektora pracy Państwowej Inspekcji Pracy. Sprzeciw
od zalecenia, o którym mowa w ust. 1, wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia
zalecenia, a od zalecenia, o którym mowa w ust. 2 - niezwłocznie.
4.
W razie wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w ust. 3, inspektor pracy Państwowej Inspekcji
Pracy wydaje decyzję lub podejmuje inne środki prawne przewidziane w przepisach o
Państwowej Inspekcji Pracy.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy