art. 6
Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym.
Dz.U. 1984 nr 52 poz. 268
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa podstawową stawkę podatku rolnego wyrażoną w równowartości żyta dla gruntów ornych i ogrodów oraz wskazuje mechanizm przeliczenia tej stawki na kwotę pieniężną na podstawie średniej ceny skupu żyta, przy jednoczesnym uprawnieniu rad gmin do obniżania tej stawki na swoim terenie.Treść przepisu
Art. 6. 1. Podatek rolny za rok podatkowy wynosi: 1) od 1 ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 – równowartość pieniężną 2,5 q żyta, 2) od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 – równowartość pieniężną 5 q żyta – obliczone według średniej ceny skupu żyta za 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy. 2. Średnią cenę skupu żyta, o której mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w terminie do dnia 20 paź-dziernika roku poprzedzającego rok podatkowy. 3. Rady gmin są uprawnione do obniżenia cen skupu określonych w ust. 2, przyjmowanych jako podstawa obliczania podatku rolnego na obszarze gminy.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy