art. 33a
Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe.
Dz.U. 1984 nr 53 poz. 272
Treść przepisu
Art. 33a.
1.
Przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego
upoważniona, legitymując się identyfikatorem umieszczonym w widocznym miejscu, może
dokonywać kontroli dokumentów przewozu osób lub bagażu.
2.
Identyfikator, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:
1)
nazwę przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego;
2)
numer identyfikacyjny osoby dokonującej kontroli dokumentów przewozu osób lub bagażu;
3)
zdjęcie kontrolującego;
4)
zakres upoważnienia;
5)
okres ważności;
6)
podpis wystawcy (przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego).
3.
W razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator
publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą
należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty.
4.
W razie stwierdzenia braku ważnego dokumentu poświadczającego uprawnienie do bezpłatnego
albo ulgowego przejazdu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego
albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę
dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty. Pobrana należność za przewóz i opłata
dodatkowa, po uiszczeniu opłaty manipulacyjnej odpowiadającej kosztom poniesionym
przez przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego, podlegają zwrotowi,
a w przypadku wezwania do zapłaty - umorzeniu, w przypadku udokumentowania przez podróżnego,
nie później niż w terminie 7 dni od dnia przewozu, uprawnień do bezpłatnego lub ulgowego
przejazdu.
5.
W razie posiadania przez podróżnego ważnego dokumentu przewozu, którego nie miał podczas
przejazdu, do zwrotu i umarzania należności za przewóz i opłaty dodatkowej stosuje
się przepis ust. 4 zdanie drugie.
6.
Przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego może określić w regulaminie
przewozu lub taryfie obniżenie wysokości opłaty dodatkowej w razie natychmiastowego
jej uiszczenia lub w terminie wyznaczonym w wezwaniu do zapłaty.
7.
Przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego
upoważniona ma prawo:
1)
w razie odmowy zapłacenia należności - żądać okazania dokumentu umożliwiającego stwierdzenie
tożsamości podróżnego;
2)
w razie niezapłacenia należności i nieokazania dokumentu - ująć podróżnego i niezwłocznie
oddać go w ręce Policji lub innych organów porządkowych, które mają zgodnie z przepisami
prawo zatrzymania podróżnego i podjęcia czynności zmierzających do ustalenia jego
tożsamości;
3)
w razie uzasadnionego podejrzenia, że dokument przewozu albo dokument uprawniający
do przejazdu bezpłatnego lub ulgowego jest podrobiony lub przerobiony - zatrzymać
dokument za pokwitowaniem oraz przesłać go prokuratorowi lub Policji, z powiadomieniem
wystawcy dokumentu.
8.
W przypadku, o którym mowa w ust. 7 pkt 2, do czasu przybycia funkcjonariusza Policji
lub innych organów porządkowych, podróżny obowiązany jest pozostać w miejscu przeprowadzania
kontroli albo w innym miejscu wskazanym przez przewoźnika lub organizatora publicznego
transportu zbiorowego albo osobę przez niego upoważnioną.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy