art. 49

Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe.

Dz.U. 1984 nr 53 poz. 272

Treść przepisu

Art. 49. 1. Przewoźnik jest obowiązany przewieźć przesyłkę w oznaczonym terminie. 2. Jeżeli nie zachodzi wina przewoźnika, termin przewozu przesyłki przedłuża się o okres jej zatrzymania z powodu: 1) sprawdzenia, w którego wyniku stwierdzono niezgodność z danymi z listu przewozowego, albo niezachowania przepisów dotyczących rzeczy dopuszczonych do przewozu na warunkach szczególnych; 2) wykonywania czynności wymaganych w przepisach szczególnych; 3) zmiany umowy przewozu albo przeszkody w przewozie lub wydaniu przesyłki; 4) przeładowania lub konieczności poprawienia załadowania; 5) wykonywania szczególnych czynności dotyczących przesyłki; 6) ograniczeń wprowadzonych na podstawie art. 8. 3. Jeżeli przewoźnik nie wykonuje przewozów w dni wolne od pracy, bieg terminu przewozu zawiesza się na te dni. 4. Przyczynę i czas przedłużenia oraz zawieszenia biegu terminu przewozu przewoźnik jest obowiązany wskazać w liście przewozowym. 5. Jeżeli termin przewozu upływa w godzinach, w których punkt odprawy przewoźnika nie jest otwarty dla czynności ekspedycyjnych, zakończenie terminu następuje po upływie dwóch godzin od najbliższego otwarcia punktu dla tych czynności. 6. Jeżeli termin przewozu upływa w dniu ustawowo wolnym od pracy, zakończenie terminu następuje o tej samej godzinie najbliższego dnia roboczego, chyba że przewoźnik dokonuje czynności ekspedycyjnych również w dniu ustawowo wolnym od pracy. 7. Termin przewozu przesyłki jest zachowany, jeżeli przed jego upływem przewoźnik: 1) zawiadomił odbiorcę o nadejściu przesyłki, która ma być wydana w punkcie odprawy, i przygotował ją do odbioru bądź tylko przygotował ją do odbioru, jeżeli nie był obowiązany do zawiadomienia; 2) postawił do rozporządzenia odbiorcy przesyłkę, która ma być wydana poza punktem odprawy. 8. (uchylony)

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy