art. 49
Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe.
Dz.U. 1984 nr 53 poz. 272
Treść przepisu
Art. 49.
1.
Przewoźnik jest obowiązany przewieźć przesyłkę w oznaczonym terminie.
2.
Jeżeli nie zachodzi wina przewoźnika, termin przewozu przesyłki przedłuża się o okres
jej zatrzymania z powodu:
1)
sprawdzenia, w którego wyniku stwierdzono niezgodność z danymi z listu przewozowego,
albo niezachowania przepisów dotyczących rzeczy dopuszczonych do przewozu na warunkach
szczególnych;
2)
wykonywania czynności wymaganych w przepisach szczególnych;
3)
zmiany umowy przewozu albo przeszkody w przewozie lub wydaniu przesyłki;
4)
przeładowania lub konieczności poprawienia załadowania;
5)
wykonywania szczególnych czynności dotyczących przesyłki;
6)
ograniczeń wprowadzonych na podstawie art. 8.
3.
Jeżeli przewoźnik nie wykonuje przewozów w dni wolne od pracy, bieg terminu przewozu
zawiesza się na te dni.
4.
Przyczynę i czas przedłużenia oraz zawieszenia biegu terminu przewozu przewoźnik jest
obowiązany wskazać w liście przewozowym.
5.
Jeżeli termin przewozu upływa w godzinach, w których punkt odprawy przewoźnika nie
jest otwarty dla czynności ekspedycyjnych, zakończenie terminu następuje po upływie
dwóch godzin od najbliższego otwarcia punktu dla tych czynności.
6.
Jeżeli termin przewozu upływa w dniu ustawowo wolnym od pracy, zakończenie terminu
następuje o tej samej godzinie najbliższego dnia roboczego, chyba że przewoźnik dokonuje
czynności ekspedycyjnych również w dniu ustawowo wolnym od pracy.
7.
Termin przewozu przesyłki jest zachowany, jeżeli przed jego upływem przewoźnik:
1)
zawiadomił odbiorcę o nadejściu przesyłki, która ma być wydana w punkcie odprawy,
i przygotował ją do odbioru bądź tylko przygotował ją do odbioru, jeżeli nie był obowiązany
do zawiadomienia;
2)
postawił do rozporządzenia odbiorcy przesyłkę, która ma być wydana poza punktem odprawy.
8.
(uchylony)
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy