art. 8
Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe.
Dz.U. 1984 nr 53 poz. 272
Treść przepisu
Art. 8.
1.
Obowiązek przewozu może być ograniczony przez:
1)
ministra właściwego do spraw transportu albo ministra właściwego do spraw żeglugi
śródlądowej, a w odniesieniu do wojewódzkiego, powiatowego albo gminnego regularnego
przewozu osób odpowiednio przez wojewodę, starostę, wójta albo burmistrza (prezydenta
miasta) - ze względu na potrzeby obronności lub bezpieczeństwa państwa albo w przypadku
klęski żywiołowej;
2)
przewoźnika - w razie klęski żywiołowej, przerwy w eksploatacji, szczególnych trudności
spowodowanych przez klienta, z przyczyn ekonomicznych, których przewoźnik nie mógł
przewidzieć, jak również z uwagi na bezpieczeństwo ruchu za zgodą i na warunkach ustalonych
przez:
a)
ministra właściwego do spraw transportu, ministra właściwego do spraw żeglugi śródlądowej
albo wojewodę - w odniesieniu do przewoźników, wobec których odpowiednio minister
albo wojewoda pełni funkcję organu założycielskiego,
b)
(uchylona)
c)
marszałka województwa albo starostę - w odniesieniu do przewoźników, wobec których
odpowiednio zarząd województwa albo powiatu wykonuje uprawnienia z akcji lub udziałów.
d)
(uchylona)
Zgoda nie jest wymagana, jeżeli ograniczenie obowiązku przewozu następuje na okres
nie dłuższy niż 7 dni.
2.
Ograniczenia mogą polegać na całkowitym lub częściowym zawieszeniu przewozu, wyłączeniu
z przewozu określonych kategorii przesyłek, relacji przewozowych lub punktów odprawy,
zawieszeniu przewozu we wskazanych dniach albo uzależnieniu przewozu od spełnienia
określonych warunków.
3.
Ograniczenia przewozu podaje się do wiadomości publicznej w sposób zwyczajowo przyjęty.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy