art. 9

Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe.

Dz.U. 1984 nr 53 poz. 272
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis ustanawia przymus zawarcia umowy przewozu na rzecz państwa lub samorządu w sytuacjach nadzwyczajnych (obronność, bezpieczeństwo, klęski żywiołowe), gwarantując przy tym finansowe pokrycie kosztów tego zadania przewoźnikowi.

Treść przepisu

Art. 9. 1. W przypadku gdy jest to niezbędne ze względu na potrzeby obronności lub bezpieczeństwa państwa bądź w przypadku klęski żywiołowej: 1) minister właściwy do spraw transportu - w zakresie przewozu drogowego i przewozu koleją, 2) minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej - w zakresie przewozu w żegludze śródlądowej - może nałożyć na przewoźnika obowiązek zawarcia umowy o wykonanie zadania przewozowego. 2. W przypadku klęsk żywiołowych obowiązek, o którym mowa w ust. 1, może nałożyć odpowiednio wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta lub wojewoda. 3. W wypadkach określonych w ust. 1 i 2 organ nakładający obowiązek zapewnia przewoźnikowi środki finansowe niezbędne do wykonania nałożonego zadania lub wskazuje podmiot, który na podstawie umowy z przewoźnikiem zapewni środki finansowe na wykonanie tego zadania.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy