art. 19
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach.
Treść przepisu
Art. 19.
1.
Fundacje zagraniczne mające siedzibę za granicą mogą tworzyć przedstawicielstwa na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Utworzenie przedstawicielstwa wymaga zezwolenia, które oznacza jednocześnie zgodę
na podjęcie działalności określonej w zezwoleniu. Zezwolenie wydaje minister właściwy
ze względu na zakres swego działania oraz cele utworzenia przedstawicielstwa.
3.
Zezwolenie może być wydane, jeżeli utworzenie przedstawicielstwa ma służyć realizacji
celów określonych w art. 1; jeżeli przedstawicielstwo ma prowadzić także działalność
gospodarczą, stosuje się odpowiednio przepis art. 5 ust. 5 zdanie pierwsze.
4.
Przedstawicielstwo jest obowiązane przestrzegać przepisów prawa obowiązującego na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
5.
Minister właściwy ze względu na zakres swego działania oraz cele utworzenia przedstawicielstwa
może cofnąć zezwolenie, jeżeli przedstawicielstwo nie dotrzymuje warunków określonych
w zezwoleniu lub w istotny sposób narusza przepisy prawa obowiązującego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej albo interes państwa.
6.
Jeżeli przedstawicielstwo lub reprezentowana przez nie fundacja naraża na szkodę bezpieczeństwo
lub inny ważny interes państwa, właściwy minister może zawiesić zezwolenie. Zawieszenie
zezwolenia powoduje - do czasu podjęcia decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia - bezzwłoczne
zaprzestanie działalności objętej zezwoleniem bez odszkodowania z tego tytułu.
7.
W sprawach działalności gospodarczej przedstawicielstwa stosuje się ponadto przepisy
odrębne, dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej przez przedstawicielstwa podmiotów zagranicznych.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy