art. 12a
Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Dz.U. 1985 nr 12 poz. 49
Treść przepisu
Art. 12a.
1.
Główny Inspektor Sanitarny w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa sanitarnego w zakresie
należącym do właściwości Państwowej Inspekcji Sanitarnej ustala szczegółowe zasady
postępowania państwowych inspektorów sanitarnych.
2.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi
sanitarnemu w stosunku do państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych.
3.
Właściwy państwowy powiatowy inspektor sanitarny oraz państwowy wojewódzki inspektor
sanitarny przedstawiają przynajmniej raz w roku odpowiednio radzie powiatu albo sejmikowi
województwa informację o stanie bezpieczeństwa sanitarnego powiatu albo województwa.
3a.
W związku z przedłożoną informacją, o której mowa w ust. 3, radzie powiatu i sejmikowi
województwa służy prawo występowania, w drodze uchwały, z wnioskami o podjęcie działań
przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej w celu zapewnienia należytego
stanu bezpieczeństwa sanitarnego.
3b.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) w przypadkach bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa
sanitarnego na terenie gminy, a w szczególności zagrożenia życia lub zdrowia ludzi,
może wystąpić do właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego z wnioskiem
o podjęcie działań zmierzających do usunięcia tego zagrożenia.
4.
(uchylony)
5.
(uchylony)
6.
(uchylony)
7.
(uchylony)
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy