art. 8a
Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Dz.U. 1985 nr 12 poz. 49
Treść przepisu
Art. 8a.
1.
Główny Inspektor Sanitarny:
1)
ustala ogólne kierunki działania organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz koordynuje
i nadzoruje działalność tych organów;
2)
zarządza systemem wymiany informacji w ramach systemów wymiany informacji, o których
mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, w zakresie dotyczącym zadań Państwowej
Inspekcji Sanitarnej.
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
(uchylony)
2)
wykaz systemów wymiany informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz zasady zarządzania
przez Głównego Inspektora Sanitarnego wymianą tych informacji w zakresie dotyczącym
zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej
- mając na celu zapewnienie sprawnego zarządzania wymianą tych informacji oraz jednolitej
oceny ryzyka sanitarnego.
3.
Główny Inspektor Sanitarny może wydawać organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej:
1)
polecenia dotyczące:
a)
podjęcia określonych czynności zapobiegawczych lub kontrolnych oraz żądać od nich
informacji w tym zakresie,
b)
współdziałania z innymi organami administracji publicznej;
2)
polecenia realizacji dodatkowych zadań lub podjęcia określonych czynności, jeżeli
właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie jest w stanie wykonać swoich ustawowych
zadań ze względu na nieadekwatność posiadanych zasobów, o czym informuje wojewodę;
3)
zalecenia i wytyczne określające sposób postępowania w trakcie realizacji zadań.
4.
W przypadku wystąpienia zagrożenia zdrowia publicznego, w szczególności zagrożenia
epidemiologicznego lub zagrożenia jakości zdrowotnej żywności, Główny Inspektor Sanitarny
koordynuje działalność organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w tym może wydawać
polecenia realizacji zadań mających na celu przeciwdziałanie zagrożeniu i jego monitorowanie.
5.
Główny Inspektor Sanitarny lub działający z jego upoważnienia inny organ Państwowej
Inspekcji Sanitarnej może wydawać osobom prawnym, osobom fizycznym i jednostkom organizacyjnym
nieposiadającym osobowości prawnej, w szczególności podmiotom wykonującym działalność
leczniczą, pracodawcom, podmiotom prowadzącym działalność w zakresie lotnictwa cywilnego,
użytkownikom statków powietrznych, użytkownikom cywilnych statków powietrznych niewpisanych
do rejestru statków powietrznych oraz zarządzającym lotniskami, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze
(Dz. U. z 2023 r. poz. 2110):
1)
decyzje nakładające obowiązek:
a)
podjęcia określonych czynności zapobiegawczych lub kontrolnych oraz żądać od nich
informacji w tym zakresie,
b)
dystrybucji:
-
produktów leczniczych, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego
lub wyrobów medycznych - w stosunku do hurtowni farmaceutycznych,
-
środków ochrony osobistej - w stosunku do producentów, dystrybutorów lub importerów,
-
produktów biobójczych - w stosunku do podmiotu odpowiedzialnego lub posiadacza pozwolenia
albo zezwolenia na handel równoległy, lub wytwórcy produktu biobójczego,
c)
współdziałania z innymi organami administracji publicznej oraz organami Państwowej
Inspekcji Sanitarnej - w przypadku kierowania decyzji do podmiotów innych niż te organy,
2)
zalecenia i wytyczne określające sposób postępowania w trakcie realizacji zadań
- w przypadku stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo w razie niebezpieczeństwa
szerzenia się zakażenia lub choroby zakaźnej, które może stanowić zagrożenie dla zdrowia
publicznego, w szczególności wystąpienia choroby szczególnie niebezpiecznej lub wysoce
zakaźnej, o których mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób
zakaźnych u ludzi.
6.
Do decyzji, o których mowa w ust. 5 pkt 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), z zastrzeżeniem, że:
1)
podlegają one natychmiastowemu wykonaniu z chwilą ich doręczenia, ustnego wydania
lub ogłoszenia;
2)
nie wymagają uzasadnienia;
3)
mogą być w nagłych przypadkach wydawane ustnie, a następnie niezwłocznie potwierdzane
na piśmie;
4)
odwołanie wnosi się w terminie 2 dni roboczych od dnia doręczenia, ogłoszenia lub
potwierdzenia na piśmie decyzji wydanej ustnie;
5)
wniesione odwołanie podlega przekazaniu organowi odwoławczemu w terminie 1 dnia roboczego,
a rozpatrzeniu - w terminie 5 dni roboczych od dnia doręczenia mu odwołania.
7.
Zalecenia i wytyczne, o których mowa w ust. 5 pkt 2, są ogłaszane:
1)
przez Głównego Inspektora Sanitarnego - poprzez umieszczenie w Biuletynie Informacji
Publicznej urzędu obsługującego Głównego Inspektora Sanitarnego;
2)
przez państwowego inspektora sanitarnego - poprzez umieszczenie w Biuletynie Informacji
Publicznej urzędu obsługującego państwowego inspektora;
3)
przez ministra właściwego do spraw zdrowia - za pośrednictwem jednostki podległej
lub nadzorowanej właściwej w zakresie systemów informatycznych w ochronie zdrowia;
4)
przez wojewodę - w sposób zwyczajowo przyjęty na danym terenie;
5)
nieodpłatnie, przez podmiot mający prawo rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych,
o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji
(Dz. U. z 2022 r. poz. 1722 oraz z 2024 r. poz. 96), w terminie wskazanym przez Głównego Inspektora Sanitarnego albo działającego z jego
upoważnienia państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego;
6)
nieodpłatnie, przez redaktora naczelnego, o którym mowa w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1914), w sposób i w terminie wskazanym przez Głównego Inspektora Sanitarnego albo działającego
z jego upoważnienia państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego;
7)
nieodpłatnie, w środkach komunikacji publicznej, w sposób i w terminie wskazanym przez
Głównego Inspektora Sanitarnego albo działającego z jego upoważnienia państwowego
wojewódzkiego inspektora sanitarnego.
8.
Osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są obowiązane do stosowania
się do zaleceń i wytycznych organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej, o których mowa
w ust. 5 pkt 2.
9.
Minister właściwy do spraw zdrowia w zakresie działań prowadzonych w przypadku stanu
zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo w razie niebezpieczeństwa szerzenia
się zakażenia lub choroby zakaźnej, które może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego,
w szczególności wystąpienia choroby szczególnie niebezpiecznej lub wysoce zakaźnej,
o których mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych
u ludzi może wydawać wiążące polecenia organom administracji rządowej, z wyjątkiem
Rady Ministrów i Prezesa Rady Ministrów.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy