art. 17a

Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym.

Dz.U. 1985 nr 21 poz. 91
Znaczenie przepisu (AI)
Określa warunki i procedurę administracyjną dozwolonego stosowania sieci rybackich w wodach płynących, wymagając zezwoleń starosty (z ewentualnym uzgodnieniem z administracją żeglugi) w zależności od charakteru akwenu i szerokości połowu.

Treść przepisu

Art. 17a. 1. Przegradzanie sieciowymi rybackimi narzędziami połowowymi więcej niż połowy szerokości łożyska wody płynącej jest możliwe wyłącznie na wodach niezaliczonych do wód śródlądowych żeglownych i wymaga zezwolenia starosty. 2. Ustawianie sieciowych rybackich narzędzi połowowych na wodach śródlądowych żeglownych na szlaku żeglownym lub w bezpośrednim jego sąsiedztwie wymaga zezwolenia starosty, wydanego w uzgodnieniu z właściwą terytorialnie administracją wód śródlądowych żeglownych oraz organem administracji żeglugi śródlądowej. 3. Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny określać uprawnionego do rybactwa, miejsce wystawiania narzędzi, ich rodzaj i ilość, sposób oznakowania oraz okres połowu.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy